การใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน ที่โฟกัสสุขภาพเป็นหลัก

ไม่ทำงานประจำ พักและใช้ชีวิตเหมือนที่อยากใช้ตอนเกษียณอายุ

ตื่นนอนโดยไม่ต้องตั้งนาฬิกาปลุก ไม่พร้อมไม่ลุกจากที่นอน พร้อมค่อยลุก

กินน้ำ เก็บที่นอน หวีผม ยืดเหยียดกล้ามเนื้อ ล้างหน้าแปรงฟัน เปลี่ยนชุดไปออกกำลังกาย

เดินเบาๆ ตอนเช้า ผ่านต้นไม้ นกบิน กระรอก ลมพัดเย็นเบาๆ เสียงนกร้อง

หายใจสดชื่น สังเกตผู้คน บึงน้ำ ปลา เต่า เสียงเพลงเบาๆ ตัวเงินตัวทองว่ายน้ำชิลๆ 

ยิ้มรับซันนี่ แสงอ่อน แสงกลางๆ สังเคราะห์วิตามินดี

รอบแรกช้าๆ รอบสองเร่งสปีดอีกนิด รอบสามมีเหงื่อ รอบสี่คงสปีด

หาที่สะดวกๆ คาร์ดิโอ เวท ยืดเหยียด คลายกล้ามเนื้อ  จบภารกิจตอนเช้า ออกกำลังราวๆ 1 ชม.

ไปตลาดหาวัตถุดิบทำกับข้าว ให้อาหารปลา กินเช้าดีๆ เว้น 4 ชม. กินมื้อ2 กินมื้อเย็นก่อน 6 โมง

กินน้ำบ่อยๆ กินผลไม้ก่อน คาร์บเชิงซ้อน เน้นผัก มีถั่ว นมถั่วเหลือง... โปรตีนหลากหลาย

ระหว่างวันรู้สึกตัว รู้ทันความคิด นั่งสมาธิบ้าง ผ่อนคลาย ทำงานบ้านเบาๆ งีบหลับ อ่านหนังสือ ดูยูทูป ...

- กินยา วัดความดัน ชั่งน้ำหนัก-

รดน้ำต้นไม้ กวาดใบไม้... พัก...อ่านหนังสือ ดูยูทูป อาบน้ำ สวดมนต์ นอน...

ขอบคุณที่ยังมีชีวิต ที่บริหารจัดการเงินไว้ดี มีสิทธิเลือกที่จะทำและไม่ทำอะไรในระหว่างนี้ 6 เดือน - 1 ปี 

ชีวิตค่อยๆใช้ ค่อยๆปรับตัวไปตามสถานการณ์...

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น มองย้อนไปแล้ว ดีเสมอ ดีแล้วที่เป็นแบบนี้ ขอบคุณตัวเองที่รู้ชัดเสมอว่าต้องการอะไร อยากใช้ชีวิตแบบไหนจริงๆ ชีวิตที่เรียบง่าย สงบสุข...ไม่ได้ยากเลย...


"Looking forward to the new chapter"

03/08/2568 

สิ่งที่แน่นอน คือ ความไม่แน่นอน แม้ว่าเราจะใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวัง ใช้การวางแผนเพื่อมุ่งสู่เป้าหมายในระยะยาว แต่ทุกการเดินทาง ย่อมมีเรื่องราวที่ไม่คาดฝัน มีหลายปัจจัยที่เกี่ยวข้องซึ่งเราควบคุมไม่ได้ แต่ก็เป็นสิ่งสำคัญที่มีส่วนทำให้เกิดเหตุการณ์ที่เราไม่คาดคิดหรือคาดหวังว่าจะเกิดขึ้น



ทุกอุปสรรค ทุกเรื่องราวความเจ็บปวด มันทำให้เราได้เรียนรู้ว่า เราเสียใจได้ เราร้องไห้ได้ และเราจะมีทั้งคนที่พร้อมเป็นเบาะรองให้เราในวันที่เราล้ม และก็มีคนที่พร้อมจะซ้ำเติมเราด้วยเช่นกัน ระยะเวลาจะช่วยให้เราค่อย ๆ ทบทวนตัวเอง ว่าเราต้องการอะไรกันแน่ในชีวิต เรามีคุณค่าอย่างไร เราจะไปต่อแบบไหน สุดท้ายเราต้องเป็นเซฟโซนให้ตัวเอง คิดไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน ในทุกการเลือกวิธีแก้ปัญหา เราจะใช้วิธีไหนที่เราคิดว่าถูกจริตแล้วสำหรับเรา เมื่อไหร่คือสุดทาง ควรปล่อยมือจากสิ่งแวดล้อมและเป้าหมายเดิม เพื่อเปิดโอกาสให้ตัวเองได้พักใจ พักกาย แล้วค่อยเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เปลี่ยนเส้นทางเดินใหม่ 

ในความโชคร้ายของวิกฤต ยังมีความโชคดีของโอกาส ที่เราพอมีอยู่บ้าง จากครอบครัวที่พร้อมสนับสนุน เห็นใจ ให้เกียรติ และยอมรับการตัดสินใจทุกอย่าง การบริหารจัดการชีวิตการเงินที่ผ่านมา มีความพร้อมมีอิสระในการเลือกที่จะไม่ทำบางสิ่ง และไม่ต้องอดทนกับบางอย่าง มีเพื่อนแท้ที่พร้อมให้สติ ให้เวลาเสมอเมื่อเราอ่อนแอและพร้อมช่วยเหลือเยียวยา


สิ่งสำคัญของหัวใจและชีวิต 

อันดับแรกคือ ตัวเอง เลือกความสุขสงบของใจ ความแข็งแรงของสุขภาพร่างกาย

อันดับสองคือ ครอบครัว ความสัมพันธ์อันดีกับคนที่รัก เลือกที่จะได้ใช้เวลาได้อยู่ด้วยกัน ดูแลกัน

อันดับสามคือ งานและเงิน เลือกเป็นอันดับสุดท้าย ที่จะทำบางอย่างตามความรับผิดชอบเพื่อใช้เวลาแลกเงิน ไม่อินกับตำแหน่งและความอยากได้เงินมาก ๆ ไม่อินกับความเครียดที่มากเกินไป ไม่อินกับสภาพแวดล้อมความวุ่นวายจากเรื่องราวของผู้อื่น ไม่อินกับวิถีชีวิตที่ยากจะหาความสงบสุขในใจได้...

อีก 58 วัน จากนี้ไป นับถอยหลัง...สู่ชีวิตใหม่...บทบาทใหม่...พาตัวเองไปสู่วิถีแห่งคุณค่า...ตามที่เราเชื่อและศรัทธา  เรียนรู้ ปรับเปลี่ยน คงอยู่ เปลี่ยนแปลง เติบโตอย่างสวยงามอีกครั้ง

พอแล้วกับการเดินทางโลกภายนอก...ลด...ละ....

เริ่มต้อนการเดินทางโลกภายในอย่างจริงจัง...ค่อย ๆ...ฝึกฝน...อดทน...เรียนรู้...ใช้เวลา...

บางเวลา ค่าของคนอาจผูกไว้กับงาน
ความจริงแท้แล้ว การเป็นคนที่ใช้ชีวิตปกติธรรมดาไม่เบียดเบียนใคร ก็มีคุณค่ามากมายในตัวแล้ว

ค่อย ๆ คิด
ค่อย ๆ ทบทวน
ค่อย ๆ วางแผน
ถึงชีวิตประจำวันที่ควรทำ...เพื่อปัจจุบัน เพื่ออนาคต เพื่อสมดุลของชีวิต เพื่อเวลาที่ไม่สูญเปล่าในโลกนี้ 



 

จดหมายถึงเธอ (เมื่อเธออายุ 50 ปี)

จากวันนี้ 14 พฤศจิกายน 2567 จนถึงวันนั้น 14 พฤศจิกายน 2577 เธอค่อยมาตอบนะ

เป็นไงบ้าง ตอนนี้อยู่ไหน ชีวิตเป็นยังไง

มีเงินพอที่จะเลือกไม่ทำงานประจำหรือยัง มีงานอดิเรกอะไรบ้าง...

สุขภาพเป็นไงเธอ...ไหวมั้ย...

ไปเที่ยวที่ไหนมาบ้างแล้ว เล่าให้ฟังหน่อยย...

เธอพร้อมเกษียณหรือยัง...ตัวตนเปลี่ยนไปแค่ไหนจากเดิม...

มีอะไรอยากทำหลังอายุหลัก 5 อีกมั้ย...

เธอเปลี่ยนรถ เปลี่ยนบ้าน เปลี่ยนเรื่องอะไรหลักๆ ในชีวิตบ้าง...

พ่อกับแม่ พี่น้อง หลานๆ เป็นยังไงกันบ้างนิ...

กัลยาณมิตรทั้งหลาย เป็นไงบ้าง...

คุณภาพใจ คุณภาพกาย เป็นไงบ้าง...

สังคมโลกเปลี่ยนไปแค่ไน หุ่นยนต์ AI ล้นโลกรึยังนะ...

วิกฤตสิ่งแวดล้อมหนักหนาขึ้นมากมั้ย...

เอาจริง 10 ปีมานี้ ฉันว่าเธอคงโตและแกร่งขึ้นอีกเวลแล้ว ไม่รู้สิ ตื่นเต้นเหมือนกัน อยากรู้ว่ามันจะเป็นยังไงนะ รอ...

ฉันขอเป็นกำลังใจและสนับสนุนเธอในทุกช่วงเวลาของชีวิตนะ

ขอให้ทุกวันของเธอมีความสุข...



พอชีวิตถึงจุดหนึ่ง ..
จะไม่อยากยุ่งกับชีวิตใคร
รู้สึกอยากใช้ชีวิตแบบสงบ ๆ
ใครอยากมีอะไรก็มีไป
ใครอยากเป็นอะไรก็เป็นไป
ขอแค่อย่าทำให้ใครเดือดร้อนพอ
ไม่อยากเสียเวลาทะเลาะ
เพื่อเอาชนะหรือโต้เถียงใคร
มันเสียเวลาชีวิต
เราเกิดมาแปบเดียวเดี๋ยวก็ตาย
ขอใช้เวลา .....
🥰กับตัวเอง
🥰กับครอบครัว
🥰กับสิ่งที่รักให้มากที่สุด
อยู่ในมุมสงบ ๆ ธรรมดา
เรียนรู้อยู่กับธรรมชาติ
ดูใบไม้ที่กำลังร่วงโรย
เหมือนชีวิตเกิดมาแล้วก็ดับ
เวลางานก็ทำงานเต็มที่
เวลาพักผ่อนก็พักผ่อนเต็มที่
มีความสุขในมุมเล็ก ๆ ตัวเองก็พอแล้ว.